قارچ ها

۱۳۸۱

چیدمان

موزه هنرهای معاصر تهران

عکاس‌ها

ابراهیم حسینی
امیر معبد

دوازده هزار قارچ گچی ظرف یک هفته در باغ موزه هنرهای معاصر تهران روییدند. این رویداد بسیاری از مردم را شگفت زده کرد و به باغ موزه که در قلب تهران بزرگ و پر ازدحام واقع است، چهره ای تازه و حیرت انگیز داد. افراد بسیاری حین عبور از کنار باغ با این پدیده‌ی عجیب مواجه شدند و آن را به اشکال گوناگون تفسیر کردند. عده ای آن را به بارش باران و رعد و برق نسبت دادند، کودکان دبستان های اطراف برای دست زدن به آنها پنهانی از نرده های باغ رد می شدند و کارمندان ساختمان های اداری مشرف به باغ، بر سر واقعی یا مصنوعی بودن قارچ ها شرط بندی می کردند. شهروندان بی شماری حین رانندگی در خیابان کارگر این کار را از درون خودرو دیدند و درباره این رخداد ناگهانی گفت و گو کردند. گرچه این کار افراد بسیاری که قصد دیدن آثار هنری را نداشتند، به درون موزه کشاند، اما افراد بیشماری نیز آن را دیدند، بی آن که هرگز بدانند که آنچه دیده اند، نه رویش ناگهانی قارچ های واقعی، که یک کار هنری بوده است. 

چیدمان قارچ ها برای معبد گامی در جهت حرکت از انتزاع گرایی به سمت تولید مفهوم بود. این اثر با تکثیر و تکرار یک فرم طبیعی و شناخته شده ،  یعنی قارچ، محیطی ذهنی با کیفیات بصری و زیبایی شناسی انتزاعی می آفرید: لکه های سفید فراوان پاشیده بر بستری سبز؛ اما انتخاب عنصر قارچ و قرار گیری اثر در متن موجود – باغ مجسمه موزه هنرهای معاصر – لایه معنایی دیگری به آن می بخشید و قارچ را به نمادی برای انتقال معانی تبدیل می کرد.

قارچ‌ها، ۱۳۸۱، چیدمان، ۱۲۰۰۰ قارچ گچی
قارچ‌ها، ۱۲۰۰۰ قارچ گچی
قارچ‌ها، ۱۳۸۱، چیدمان، ۱۲۰۰۰ قارچ گچی
قارچ‌ها، ۱۲۰۰۰ قارچ گچی
قارچ‌ها، ۱۳۸۱، چیدمان، ۱۲۰۰۰ قارچ گچی
قارچ‌ها، ۱۲۰۰۰ قارچ گچی
قارچ‌ها، ۱۳۸۱، چیدمان، ۱۲۰۰۰ قارچ گچی
قارچ‌ها، ۱۲۰۰۰ قارچ گچی
قارچ‌ها، ۱۳۸۱، چیدمان، ۱۲۰۰۰ قارچ گچی
قارچ‌ها، ۱۲۰۰۰ قارچ گچی
قارچ‌ها، ۱۳۸۱، چیدمان، ۱۲۰۰۰ قارچ گچی
قارچ‌ها، ۱۲۰۰۰ قارچ گچی

لطفا ایمیل خود را وارد کنید